super dieta

Super dieta – fakty i mity (cd.)

Maj 20, 2015 / Styl życia / 1

Tym razem przyjrzymy się kolejnym popularnym dietom: wysokobiałkowym, niskokalorycznym i wegetariańskim.

1. Dieta Dukana (wysokobiałkowa, niskowęglowodanowa)

Okres szaleńczej mody na tę dietę już przeminął, ale wciąż można znaleźć jej gorliwych wyznawców. Autor tej odchudzającej strategii żywieniowej zaleca spożywanie ogromnej ilości białka (źródłem mają być chude mięso i nabiał) przy jednoczesnym drastycznym ograniczeniu węglowodanów (w uderzeniowej fazie nie wolno nawet jeść warzyw!). Wywraca to do góry nogami metabolizm organizmu, który, zamiast korzystać z węglowodanów jako preferencyjnego paliwa metabolicznego, zużywa tłuszcze (ale nie jest to zwyczajowy szlak spalania tego makroskładnika) oraz białko na potrzeby energetyczne. Takie ekstremalne postępowanie nie służy każdemu, a już na pewno nie ludziom z chorobami takimi jak cukrzyca, problemami z niewydolnością nerek, czy wątroby. Faktycznie następuje szybka redukcja masy ciała, ale warto się zastanowić, czy jest to zdrowe postępowanie…

dietadukana

Spożywanie dużej ilości mięsa i nabiału jest niezgodne z aktualnymi wytycznymi żywieniowymi. Nadmiar takich produktów w codziennym jadłospisie przy jednoczesnym ograniczeniu źródeł węglowodanów takich jak warzywa, owoce czy produkty zbożowe z pełnego przemiału często prowadzą do zaparć, sprzyjają procesom gnilnym w jelicie, zaburzają mikroflorę jelitową i mogą zwiększać ryzyko wielu chorób cywilizacyjnych (m.in. nowotworów, chorób układu krążenia). Środowiska dietetyczne bardzo niepochlebnie wypowiadają się o tej diecie sugerując, że jest niezbilansowana i nie należy jej propagować.

Dieta Dukana to drastyczne postępowanie dietetyczne często kończące się efektem jojo. W 2012 roku Brytyjskie Stowarzyszenie Dietetyczne po raz trzeci ogłosiło listę najgorszych diet – zwycięzcą została… dieta Dukana!

2. Bardzo niskokaloryczne diety (< 1200 kcal)

Wydawać by się mogło, że najlepszym sposobem na odchudzanie jest drastyczne ograniczenie spożywania energii. Niestety, taka strategia na dłuższą metę okazuje się nieskuteczna. Dlaczego? Dieta niskokaloryczna jest ciężka do utrzymania, człowiek chodzi cały czas głodny i sfrustrowany. Zaczynają nas prześladować myśli o jedzeniu, ciężko skupić się na pracy i innych obowiązkach. Cierpią kontakty społeczne – ograniczamy spotkania rodzinne czy ze znajomymi, ponieważ często towarzyszy im spożywanie posiłków. Tyle poświęcenia, a rezultaty i tak średnie bo organizm jest cwany i na drastyczne ograniczenie kalorii odpowiada spowolnieniem tzw. podstawowej przemiany materii (włącza się „tryb oszczędny”).

food-healthy-morning-cereals

Nici z gubienia kilogramów! Możemy za to nabawić się dodatkowych, ponieważ stosowanie diet bardzo niskokalorycznych niezwykle często kończy się efektem jojo – nie da się długo egzystować na głodowych racjach, a wracając do zwyczajowej kaloryczności pożywienia organizm zaczyna magazynować zapasy „tak na wszelki wypadek”, jakby zaraz znów miało nam wpaść do głowy, żeby się głodzić.

Poza dość słabą skutecznością diet niskokalorycznych jeśli chodzi o odchudzanie i utrzymywanie upragnionej masy ciała, są jeszcze groźniejsze konsekwencje ich stosowania. Dłuższe przebywanie na takiej restrykcyjnej pod względem kaloryczności diecie wiąże się z występowaniem niedoborów pokarmowych (najczęściej za niska podaż wapnia, żelaza czy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach – A,D, E, K). To może się manifestować anemią, obniżeniem odporności, zaburzeniami miesiączkowania, obniżeniem gęstości mineralnej kości czy osłabieniem włosów i paznokci.

3. Vege! (a raczej „nie jem mięsa i tyle…”)

Wiele osób myśli, że jak odstawi mięso (i w zależności od wariantu wegetarianizmu inne odzwierzęce produkty) to już jest na super zdrowej diecie. Tymczasem przejście na wegetarianizm czy weganizm nie jest tylko kwestią wykluczenia mięsa i innych odzwierzęcych produktów – to konkretne przeorganizowanie swojego jadłospisu. W przypadku wegetarianizmu rezygnacja z mięsa na korzyść dużej ilości nabiału – w tym serów podpuszczkowych (żółtych) i jajek – nie sprawi, że Twój sposób żywienia będzie zdrowszy. Zastępując kanapkę z wędliną kanapką z żółtym serem, czy klasycznego kotleta sojowym, nie robisz rewolucji na swoim talerzu. Będąc klasycznym mięsożercą a chcąc być vege warto przygotować się do tego kroku poznając potrawy kuchni, które tradycyjnie są wegetariańskiej/wegańskiej. Dużo nowych produktów, potraw i przypraw musi pojawić się w Twojej nowej vege-diecie i oczywiście muszą być one niskoprzetworzone.

Veggies

Dietetycy jak najbardziej polecają diety wegatariańskie/wegańskie ale pod warunkiem, że są zbilansowane, czyli urozmaicone i oparte na niskoprzetworzonych produktach roślinnych!

Dorota Godzina

Przeczytaj pierwszą część cyklu o mitach super diet

O Autorze:

dgodzina

Mistrzyni Świata i Europy w kickboxingu oraz zdobywczyni wielu Pucharów Świata. Z wykształcenia dietetyk.


Komentarze: 1 dla Wpisu Super dieta – fakty i mity (cd.)

Dodaj komentarz